แนวทางการส่งเสริมทักษะการพูดสำหรับเด็กปฐมวัย

              การส่งเสริมทักษะการพูดให้กับเด็กปฐมวัยนั้นมีปัจจัยหลายอย่างต่อการพัฒนาทักษะการพูดทั้งสภาพแวดล้อม พ่อแม่หรือบุคคลแวดล้อม ครูผู้สอน ตัวเด็กเอง เป็นต้น สำหรับแนวทางที่ส่งเสริมทักษะการพูดให้กับเด็กมีดังนี้
            - การพูดคุยกับเด็กเป็นประจำ
            - การเป็นแบบอย่างในการพูดที่ดีให้กับเด็ก
            - ให้โอกาสกับเด็กในการพูดหรือเล่าประสบการณ์ของเด็กเอง หรือให้มีการเล่าข่าวหรือเหตุการณ์ประจำวัน
           - สร้างบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมที่อบอุ่น มีอิสระเพื่อส่งเสริมการพูดและการแสดงความคิดเห็น
           - การฝึกพูดควรเป็นสภาพที่ธรรมชาติและเด็กมีความรู้สึกว่าเป็นสิ่งปกติ และควร

ฝึกในกลุ่มเล็กเพื่อครูและเด็กได้มีการสื่อสารกันโดยตรง
           - ฝึกการมีมารยาทในการพูด การใช้คำพูดต่างๆอย่างเหมาะสม และถูกกาลเทศะ
           - ใช้กิจกรรมการร้องเพลง เล่นเกม ท่องคำคล้องจอง การเล่นบทบาทสมมติ
           การปฏิบัติกิจกรรมโดยใช้แนวทางดังกล่าวจะส่งเสริมให้เด็กได้มีทักษะการพูดอย่างมีคุณภาพ
   

ข้อควรคำนึงในการฝึกทักษะการสังเกตให้กับเด็กปฐมวัย

    ทักษะการสังเกตมีความสำคัญต่อเด็กปฐมวัยเป็นอย่างมาก  เป็นทักษะที่นำไปสู่การค้นพบทางวิทยาศาสตร์เพราะการสังเกตสามารถทำให้เรียนรู้สิ่งต่างๆรอบตัวเด็กได้ เด็กปฐมวัยเรียนรู้สิ่งต่างๆ
โดยใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้า  ทักษะการสังเกตเป็นความสามารถในการใช้ประสาทสัมผัสทั้งห้ารับขัอ
มูลเกี่ยวกับวัตถุ เหตุการณ์ และสิ่งแวดล้อมรอบตัว ข้อควรคำนึงในการฝึกทักษะการสังเกตมีดังนี้
       - การฝึกทักษะการสังเกตไม่มีขอบเขตจำกัดว่าจะต้องเกิดขึ้นเฉพาะในห้องเรียน เด็กสามารถได้รับการฝึกได้ทุกหนทุกแห่ง
      - การใช้คำถามที่เหมาะสมช่วยกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นให้กับเด็ก มีประโยชน์ต่อการค้นหาคำตอบ ช่วยทำให้เด็กมีความเข้าใจในสิ่งที่ต้องการสำรวจได้ดีขึ้น
      -  ให้เวลากับเด็กในการสำรวจตรวจสอบ ค้นหาประสบการณ์ด้วยประสาทสัมผัสทั้งห้าอย่างเพียงพอ
     -  ไม่ควรคาดหวังให้เด็กตอบคำถามได้อย่างสมเหตุสมผลอยู่่เสมอ เพราะเด็กอาจมีข้อจำกัดบางประการในสถานการณ์ต่างๆ
    -  กิจกรรมหรือประสบการณ์ที่ใช้ฝึกเด็กจะต้องไม่ยากเกินไปหรือง่ายเกินไปสำหรับวัยของเด็ก
    -  การทำซ้ำยังเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับเด็กเล็กๆ ควรจัดกิจกรรมให้เด็กได้ทำซ้ำ และอย่าลิมถึงความหลากหลายของกิจกรรมด้วย
   การฝึกทักษะการสังเกตให้กับเด็กด้วยกิจกรรมต่างๆจากสิ่งที่อยู่รอบตัวเด็ก จะนำไปสุ่การที่เด็กมีทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์

จะจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความพร้อมด้านสติปัญญาให้กับเด็กปฐมวัยอย่างไร

        การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความพร้อมด้านสติปัญญาสิ่งสำคัญคือควรจัดประสบการณ์ให้เด็กอย่าง
เหมาะสมกับพัฒนาการ ไม่บังคับให้เด็กเรียนในสิ่งที่ยังไม่พร้อมหรือยากเกินไป หลักที่ควรยึดมีดังนี้
        - เด็กแต่ละคนมีพัฒนาการที่แตกต่างกันถึงแม้จะอายุเท่ากัน จึงไม่ควรเปรียบเทียบกัน
        - จัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้เด็กเกิดการเรียนรู้ตามวัย เปิดโอกาสให้เด็กได้รับประสบการณ์และมี
ปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมมากๆ
        - ให้ความสนใจและสังเกตเด็กอย่างใกล้ชิด เพื่อทราบลักษณะของเด็กแต่ละคน
        - ในการจัดการเรียนรู้ควรใช้สิ่งที่เป็นรูปธรรม เพื่อช่วยให้เด็กเข้าใจลักษณะต่างๆได้ดี
        - การจัตการเรียนรู้ในเด็กปฐมวัย เด็กจะรับรู้ส่วนรวมได้ดีกว่าส่วนย่อย จึงควรจัดการเรียนรู้ในภาพ
รวมก่อนแล้วจึงแยกทีละส่วน
       - การจัดการเรียนรู้สิ่งใดให้กับเด็ก ควรเริ่มในสิ่งที่เด็กคุ้นเคยหรือมีประสบการณ์มาก่อนแล้วจึงเสนอ
สิ่งใหม่ที่มีความสัมพันธ์กับสิ่งเก่า การจัดในลักษณะดังกล่าวจะช่วยพัฒนากระบวนการเรียนรู้
       หากครูปฐมวัยคำนึงถึงหลักการพัฒนาความพร้อมด้านสติปํญญาดังกล่าวจะทำให้เด็กได้รับการพัฒนาอย่างมีคุณภาพ

การเล่านิทาน/อ่านนิทานให้เด็กฟังส่งเสริมทักษะทางภาษา

     การเล่านิทานหรืออ่านนิทานให้เด็กฟังสามารถส่งเสริมทักษะทางภาษาให้กับเด็กทั้งการพูด การฟัง การรู้จักคำศัพท์ใหม่ๆ การเพิ่มพูนประสบการณ์ทางภาษาและตอบสนองความต้องการของเด็กซึ่งสรุปได้ดังนี้
     - ฝึกการพูด เด็กได้ฝึกการพูด คำศัพท์ใหม่ วลี ข้อความต่างๆ คำคล้องจอง ประโยคจากนิทาน เด็กมีส่วนร่วมในการเล่านิทาน การอภิปรายเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง การวิจารณ์ การสรุปเรื่อง การตอบคำถามและการตั้งคำถามเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง การพูดเกี่ยวกับตัวละครในเรื่อง เป็นต้น
     - ฝึกการฟัง ความสนใจและการตั้งใจฟังนิทาน ทำให้เด็กสามารถจำชื่อ ลักษณะของตัวละคร ได้รู้จักและจำคำศัพท์ เนื้อเรื่องและเรื่องราวที่เกิดขึ้นในขณะที่ฟังนิทาน
     - ฝึกการสังเกต เด็กได้สังเกตและได้จดจำสิ่งต่างๆจากนิทานที่ได้ฟัง เด็กจะเกิดข้อสงสัยต่างๆ ทั้งอะไร ทำไม อย่างไร เมื่อไร ซึ่งจะต้องใช้การสังเกตอยู่ตลอดเวลาเป็นการพัฒนาสมองและเพิ่มพูน
ประสบการณ์ให้กับเด็ก
     ดังนั้นการเล่านิทานหรือการอ่านนิทานให้เด็กฟังเป็นประสบการณ์ที่มีความสำคัญยิ่งสำหรับเด็กปฐมวัยที่ผู้ใหญ่ต้องจัดประสบการณ์ดังกล่าวให้กับเด็กเพื่อการพัฒนาทักษะทางภาษา

เด็กปฐมวัยกับการจัดประสบการณ์ด้านอนุุรักษ์สิ่งแวดล้อม

      การที่จะให้เด็กปฐมวัยได้เห็นคุณค่าและได้รับความรู้ความเข้าใจด้านสิ่งแวดล้อม ครูควรที่จะจัดประสบการณ์ให้เด็กได้สัมผัสกับสิ่งแวดล้อมต่างๆด้วยตนเอง ฉะนั้นควรที่จะจัดประสบการณ์ให้เด็กได้
เรียนรู้ทั้งภายในและภายนอกห้องเรียนดังนี้
      - การจัดประสบการณ์เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่เป็นกิจกรรมภายในห้องเรียนโดยครูเล่านิทาน สนทนา
การใช้คำคล้องจอง เพลง การอภิปราย การแสดงบทบาทสมมติ การเล่าข่าว การให้ดูภาพเกี่ยวกับ
สิ่งแวดล้อม ครูอาจเลือกใช้วิธีดังกล่าวให้เหมาะสมกับสถานการณ์เพื่อให้เด็กได้มีเจตคติที่ดีและมีความรู้
ความเข้าใจเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
     - การจัดประสบการณ์เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมนอกห้องเรียนโดยให้เด็กได้สัมผัสกับสิ่งแวดล้อมที่เป็นอยู่่
จริง ได้เห็นปัญหาของสิ่งแวดล้อมไม่ว่าจะเป็นขยะ อากาศ เป็นต้น การนำเด็กไปทัศนศึกษาตามที่ต่างๆ
ในโรงเรียนและในท้องถิ่น เพื่อให้เด็กรักในสิ่งแวดล้อมและมีความรู้สึกที่ดีต่อสิ่งแวดล้อม ตลอดจนปฏิบัติตนในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
    - การจัดสิ่งแวดล้อมนอกห้องเรียน โดยจัดเพิ่มเติมจากในห้องเรียน เช่น การจัดให้มีแปลงเกษตร
การจัดให้มีสวนดอกไม้ เพื่อให้เด็กได้ปฏิบัติจริงจากที่ได้เรียนรู้มาแล้ว
    การจัดกิจกรรมลักษณะด้งกล่าวจะเป็นการปลูกฝังให้เด็กปฐมวัยได้มีประสบการณ์ด้านการอนุรักษ์
สิ่งแวดล้อมตั้งแต่เล็กๆทำให้เมื่อโตขึ้นเด็กจะได้มีพฤติกรรมการอนุรักษ์สิงแวดล้อม